Le monde selon moi

Bilete igjen ja

mildrid — Mon, 17 Oct 2011 16:27:12 +0000

Seal island

Sol og sommar i Mossel Bay

Utsikt frå hostelet i Mossel Bay

Hest er best!

Beviset på at me var på tur i lag

Eit godt liv

Bilete 3

mildrid — Sun, 25 Sep 2011 18:36:47 +0000

Tommel opp for jusutvalet ved frukostbordet

Hurra for marked

Marked med det fantastiske biologilærar-ekteparet

Tilfeldig markedbilete

Bilete 2

mildrid — Mon, 19 Sep 2011 18:11:17 +0000

Ein herleg solnedgang

Fantastiske dokker på tilfeldig utstilling

Grilling (igjen), men her i eit klassiske “mat-bilete”

Eg i mitt ess, med ein like gira lærar-Jerome

Vingård no 3

Gruppebilete må til

Kor skal eg byrja?

Mine herlege medsamensvorne; Bjørn-Sverre, Maria og Anne-Marit( som de berre ser om de kikkar godt bak Maria)

Bilete

mildrid — Mon, 12 Sep 2011 18:09:39 +0000

,
Rory, mannen til Ines, riggar grill og fortel ivrig om kva tresort som passar best til kvar type kjøt. Me leikar ikkje braai.

Middag!

jadå, luftgeværet kom fram

Herr og fru pingvin, bilete er teke rett før me oppdaga at bilen ikkje starta og me stod i verdas brattaste bakke rett ved sida av havet. Stor stas

Eit klassiske turistbilete høyrer med. Her teke på Cape Point.

Det var no fint der

Mine sambuarar

Gymsaldisko

Table Mountain

Og endeleg litt utsikt etter ein lang tur oppover

Ville du gått inn hit?

mildrid — Tue, 24 Nov 2009 15:07:20 +0000

Enn kor artig ein får følelsen av at desse tinga kan gjerast med tanke på dei glade fargane på skilta, so tenker eg at eg seier nei takk.

Ikkje heilt med

mildrid — Tue, 10 Nov 2009 10:18:40 +0000

Damo ringer til meg for å avtala eit intervju om lærarutdanninga som eg impuls-sa at eg kunne gjere. Etter å ha avtalt tid og stad tenker eg at eg skal vera framsynt i tilfelle me ikkje finn kvarandre til avtalt tid. Det kunne eg ha spart meg for.. Samtalen gjekk nemleg slik:

EG: Du vil vel ikkje nett ha telefonnummeret mitt i tilfelle du ikkje finn meg på torsdag.

DAMO: Ja, no har eg jo for så vidt det allereie…

EG: Eh, ja me snakkar jo med kvarandre i telefon me no….

Fint

At last

mildrid — Thu, 05 Nov 2009 09:13:51 +0000

Etter å ha testa livet som barnehageassistent fekk eg i går endeleg prøva meg som lærarvikar. Og ein lett start er som sagt for pyser. I frå kvart på åtte til klokka to var eg innom 7 ulike klassar og var lærar i gym og engelsk. Eg sprang rundt med ein puls på 300 og prøvde å få med meg rett lærebøker, vekeplanar og oppkopierte prøvar. Men sjølv om det mildt sagt var litt stress, spesielt når det var dobbelttimar med to ulike klassar i kvar time, so gjekk det faktisk ganske fint. Eg tykte det var stas og har ikkje vore inn på UiB sine sider for å finna alternative utdanningar.. Hurra!

På hogget

mildrid — Mon, 02 Nov 2009 15:22:14 +0000

Eit vanleg hjå problem hjå meg sjølv og hjå andre er at ein ofte hamnar i situasjonar der kjappe kommentarar er viktig. Som oftast kjem eg på desse kommentarane om lag 20 minutt seinare og då til ingen nytte. Dette var tilfelle då eg tidlegare i år stod i køen til flybussen på Flesland og eg og Kjærasten spanderte på oss eit kyss. Då er det at mannen bak oss ropar ut ” Hei, viss de har so trongt fø da so får de gå bak bussen”. Her kjem problemet inn. Eg vert så forfjamsa at eg ikkje klarar å seia noko, eg berre ser ned i bakken og blankar ut. Det eg skulle ha sagt (som eg seinare kom på ) var ”Sjølv om du ikkje har nokon å gi eit kyss til i køen til flybussen, so treng ikkje det å gå ut over meg.”

Men i dag, i dag, so var eg på hogget. Då den halv – sletne, mest sannsynleg narkomane, mannen som står med eit bosspann hiv øvre del av pizzaøskje – loket sitt på bakken VED SIDA AV bosspannet tek eg ansvar. Eg tek opp boset og i det eg hiv det i bosspannet (som då er under armane hans) seier eg høgt, klart og tydeleg: ”Du står jo oppå bosspannet, e da so jævli vanskeli?” – Om eg er stolt? Ja, så klart. Men og litt glad for at det var grøn mann med ein gong slik at eg kunne strena av garde før mannen fekk reagert.

Sjuk

mildrid — Wed, 07 Oct 2009 15:28:23 +0000

Eg HATAR å vera forkjøla. Du er sånn semi – sjuk. Det vil seia at du har ingen energi, men er likevel ikkje så sengeliggande at du ikkje kan gjera noko (med godt samvit). Eg har no gått rundt inne i leilegheita i eit par dagar og veksla mellom å nysa, ligga i senga, hosta, sitta ved pulten og gjera oppgåver til eksamen, snyta meg (kor mykje snørr kan eigentleg ein person produsera på svært kort tid?) og finna meg mat. Men det eg faktisk har brukt mest tid på, det er å irritera meg over at eg er sjuk. Då få eg nemleg ikkje tid til noko av det eg skulle ha gjort, eller eg får ikkje til noko av det eg faktisk driv på med (jf oppgåver til eksamen). I tillegg vert eg eit kjenslemessig – vrak. Alt går innpå meg når eg er sjuk.
Eg knuste nemleg eit glas i dag. Eg vart sint, banna høgt for meg sjølv og kjente tårene i augekroken. Denne emosjonelle reaksjonen kom ikkje berre fordi det vart meir arbeid å gjera for stakkars meg som ikkje har noko energi. Neidå, grunnen til nesten – grininga var at eg var så utruleg glad i dette glaset…Makan.

Interessekonflikt

mildrid — Wed, 23 Sep 2009 10:58:42 +0000

På stovebordet ligg det fylgjande påbegynte bøker:
Den femte Harry Potter – boka på fransk
De Fire og Han Som Gjør Galt Verre, Forsettelsen
Absolute Beginners Guitar
Det politiske system, Samfunnskunnskapsbok i 3. klasse på vidaregåande

På skrivepulten ligg det fylgjande påbegynte bøker:
Chemistry, Principles and reactions
Introduction to physics
3KJ – boka ifrå vidaregåande
Kompendia til realfagsdidaktikken

Snakkar me sprikande interesser? Og det store spørsmålet er: kven vinn? Stovebordet eller skrivepulten?